De Fontein doet mee aan het missionaire project De Huiskamer in het centrum van Nijkerk. Dat is een ‘inloophuis’ voor een kop koffie/thee, een persoonlijk gesprek en gebed. Arna van Deelen, lid van De Fontein, deelt verhalen uit De Huiskamer. Dit keer de bijdrage voor de maand april 2020.
———————————————————————–

Welkom thuis

Eindelijk is de Huiskamer weer geopend voor onze gasten. Na maanden stilte heerst er nu een levendige drukte in en om het gebouw. De gasten worden geteld, desinfecteren hun handen en nemen op gepaste afstand plaats rond de tafel.

De man die de vorige maand vrijwillig een nier afstond voor de zieke dochter van een collega, popelt om zijn verhaal te doen. Hij vertelt uitvoerig over het voortraject, het uitstel door corona, de operatie en het langzame herstel. ‘Ja ik had verwacht dat ik nu wel weer aan het werk kon, maar dat valt tegen.’

‘Waarom wilde je dit doen? Het is best een groot offer, toch? Heeft dat met je geloof te maken?’ Vragend kijken we hem aan. Hij valt even stil. Blijkbaar overvalt deze vraag hem. We zien hem aarzelen. Zal hij vandaag misschien iets over het werk van God in zijn leven delen met ons? ‘Ik denk dat ik eens wat goeds wilde doen. Ik heb veel verkeerde keuzes gemaakt in het verleden. Misschien kon ik zo weer in het reine komen met mezelf…’
‘En… is dat gelukt?’ Hij neemt een slok koffie. Er komen nieuwe gasten binnen. ‘Ik ga nu maar’ zegt hij snel. Moet wat nog rusten..’

Rond de tafel zien we stralende gezichten boven geurende kopjes koffie. ‘Oh wat heerlijk dat jullie weer open zijn. Dit heb ik zo gemist. Het voelt als thuiskomen.’ De gasten gaan geanimeerd met elkaar in gesprek. Delen hun zorgen over corona. Vertellen over hun eenzaamheid in de tijd dat er geen bezoek mogelijk was. Een gast begint op het orgeltje te spelen in een andere ruimte. Verrast worden de gesprekken onderbroken. ‘Psalmen, ik hoor psalmen… dat mis ik ook zo, dat je niet echt naar de kerk kan’ verzucht een vrouw in een rolstoel.

Ze mag een verzoeknummer indienen.‘Oh wat heerlijk toch om hier te zijn’ glimlacht ze. Ik red me best hoor met mijn handicap. Ik krijg hulp en probeer vooral alles te blijven doen wat ik zelf kan. Maar wat moet je nu zonder God? Dat is toch geen leven!’
‘Precies!’ beaamt de vrouw tegenover haar. Mijn leven is ook zeker niet makkelijk. Maar ik breng het elke dag bij Hem!’ Met een klap zet ze haar kopje op tafel. ‘En nu kan ik er weer even tegen.’

Dankbaar sluiten we de middag af. Wat een voorrecht om al deze gasten weer te mogen ontvangen. Om de liefde van Jezus uit de delen. Om ze een thuis te bieden. Maar ook om als het kan, mensen na te laten denken over hun leven. Zodat ze op een dag werkelijk Thuis mogen komen.

Arna van Deelen

Meer informatie: www.huiskamernijkerk.nl

X